บทที่ 164 เทียบเชิญงานแต่ง

เผิงเหยียนเลิกจากการประชุมเร็ววันนี้จึงกลับมาที่จวนไม่ได้แวะไหน แต่ใครจะนึกว่าจื่อเถาเองก็มาเป็นแขกอยู่ที่บ้านของเขาด้วย รอยยิ้มเบ่งบานเต็มใบหน้าความเหนื่อยทั้งหลายที่สะสมมาวันนี้หายเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้เห็นหน้าของนาง “คารวะไป๋อ๋อง ท่านน้าชิงชิง” เขาทักทายแขกที่มาแต่เมื่อหันไปสบตาพบว่านางผินหน้าหนีเขา “วันนี้ดีใจที่ได้พบเจ้า จื่อเถากว่านางจะว่างมาส่งเทียบเชิญด้วยกันได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย” ไป๋อวิ๋นขยิบตาส่งให้ เผิงเหยียนเล็กน้อย ที่จริงเขาก็ได้รับการไหว้วานเรื่องการพบปะกับจื่อเถา แต่นางเอาแต่หลบเลี่ยงจนเขาเองก็จนใจ วันนี้มารดาของนางบังคับออกมาได้นับว่าเป็นโชคดีของ เผิงเหยียน “เช่นนั้นอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนกลับดีหรือไม่” “เช่นนั้นก็ดี ข้าอยากชิมอาหารบ้านเจ้าเสียแล้วว่าจะเทียบเคียงฝีมือแม่ครัวตำหนักข้าได้หรือไม่” เผิงเหยียนก้มหน้าเล็กน้อยแล้วยิ้มออกมา ที่จริงไป๋อ๋องต้องการจะสื่อว