เช้าวันใหม่หลังแต่งงาน บ่าวสาวตื่นสายทำให้จื่อเถาต้องเก็บของให้บ่าวชายและสาวใช้ล่วงหน้ากันไปจัดเรือนกันเสียก่อน เอาไว้รอท่านแม่ตื่นจะได้ไปลา ย้ายไปอยู่เรือนข้างนอกเสียที
อีกอย่างการท่องตำราของเจ้าพวกนี้ก็ไม่รุดหน้า นางต้องให้เผิงเหยียนช่วยสอนพวกเขาอีกหน่อยแล้ว
เผิงเหยียนดีใจที่นางจะย้ายมาอยู่บ้านใกล้ ๆ แล้ววันนี้เขาลาราชการหนึ่งวัน เพื่อมารับนางที่ตำหนักไป๋อ๋อง เมื่อคืนแม้ดื่มไปมาก แต่เขาก็ไม่เมาเท่าไหร่ ยังตื่นมาใบหน้าสดชื่นแจ่มใสไม่เปลี่ยน ผิดกับเจ้าพวกสามแสบที่แต่ละคนใบหน้าเหมือนคนยังไม่ตื่นอีกแล้ว
“จื่อเถาข้ามาแล้ว” เสียงของเผิงเหยียนทำให้นางหันมอง เห็นเขามาวันนี้ก็แปลกใจ เมื่อวานไม่ได้ไปราชการเพราะหยุดเนื่องจากฝ่าบาทมางานแต่งไป๋อ๋อง วันนี้ไม่ใช่ต้องไปราชการหรอกหรือ
“เจ้ามาได้อย่างไร” จื่อเถาถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็ข้าจะมารับเจ้าอย่างไรเล่า ข้ารอวันนี้มานานนักหนาแล้ว”
“เจ้านี่
