บทที่ 132 ข้ากลับมาแล้ว

1549 คำ

การเดินทางกว่าจะถึงเจียงซูกินเวลาถึงห้าวัน เพราะจื่อเถาแวะตลอดทาง นางอยากรู้ว่าตลาดแต่ละที่ตอนนี้มีข่าวอันใดบ้าง สงสัยตั้งแต่บิดามาหา คาดว่าเรื่องผ้าไหมน่าจะมีปัญหา จึงหาความรู้แถบคนเลี้ยงไหมบ้าง ปลูกฝ้ายบ้าง เมื่อได้ความรู้มาพอสมควรนางจึงมุ่งหน้ากลับสู่หมู่บ้านตระกูลจาง เนื่องจากการเดินไปเมืองหลวงและอยู่เพียงไม่กี่วันก็กลับ ทำให้ทุกคนเหนื่อยล้าจากการเดินทางมา “ท่านน้าชิงชิงพวกเรากลับมาแล้ว” ลู่หลงตะโกนเสียงดัง เมื่อเห็นท่านน้าชิงชิงยืนรออยู่หน้าบ้าน เนื่องจากท่านลุงลู่ส่งข่าวมาล่วงหน้า ท่านแม่ของนางจึงได้รับรู้ว่าพวกนางจะกลับกันวันนี้ “คารวะท่านแม่เจ้าค่ะ” จื่อเถาย่อคารวะแล้วก็โผกอดมารดาทันที แม้ไปไม่นานแต่นางก็คิดถึงท่านแม่เหลือเกิน “เป็นอย่างไรบ้างลูก การเดินทางเรียบร้อยดีหรือไม่” ชิงชิงลูบหัวเบา ๆ ถามอย่างรักใคร่ หลายวันมานี้รู้สึกเงียบเหงามาก เด็ก ๆ ไม่อยู่บ้านทำให้บ้านเงียบไป

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม