เช้าวันถัดมา จื่อเถามาทำธุระที่อำเภอแต่เช้าเรื่องตัดขาดโดยนำหนังสือตัดขาดระหว่างหมี่หวงและบ้านของท่านลุงของเขามาให้จู๋จางตระกูลเจียรับทราบและเป็นพยานอีกคน แต่เนื่องจากเขายังเป็นเด็กยังต้องมีคนรับผิดชอบ จื่อเถาจึงใส่ชื่อมารดาของตนไป เพราะตนเพียงวัยแค่สิบกว่าหนาวเท่านั้นยังอีกสามสี่ปีถึงจะเป็นผู้ปกครองได้
“ฝากจู๋จางเป็นธุระให้ด้วยเจ้าค่ะ” จื่อเถาโค้งให้แล้วก็ถอยออกมาขึ้นรถม้านั่งต่อไปยังท้ายหมู่บ้านเพื่อให้หมี่หวงเก็บหนังสือตัดขาดนี้ไว้
“อาหวง เจ้าอยู่หรือไม่” หมี่หวงไปซักผ้าที่ริมลำธารด้านหลังแล้วเอามาตากไว้หลังบ้าน ได้ยินพี่จื่อเถาเขาจึงรีบวิ่งออกมา
“อยู่ขอรับ” หมี่หวงยิ้มอย่างยินดี เพราะเขาได้หลุดพ้นจากบ่วงกรรมเสียที ป้าสะใภ้ใจร้ายจะไม่สามารถขูดรีดเขาได้อีกแล้ว
“นี่หนังสือตัดขาด เจ้าเป็นอิสระ แต่ว่าอยู่ในปกครองของแม่ข้า เจ้าอย่าลืมทำตัวให้ดีเล่า อย่าให้แม่ข้าเดือดร้อน” จื่อเถากำชับ
