งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา พบก็ต้องมีจากสุดท้ายแล้วจางฉซนก็ตกลงกับบิดาว่าจะเข้าไปทำงานกับองค์รัชทายาทเพื่อปูทางสู่พ่อครัวหลวง และวันนี้เขาต้องเตรียมตัวกลับพร้อมกับองค์รัชทายาท
เวลามันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน เมื่อปีก่อนนางมาอยู่ที่นี่ยังเป็นหนูน้อยจื่อเถาของท่านแม่ บัดนี้นางโตขึ้นอีกปี กับพวกน้อง ๆ ที่ก็โตขึ้นอีกเช่นเดียวกัน
องค์รัชทายาทอีดออดโอ้เอ้อีกเจ็ดวัน เพื่ออยากใช้ชีวิตนอกวังอย่างแสนสนุก จนวันนี้เขามาพบนางเป็นวันสุดท้าย
“เจ้าไม่อยากเป็นห้องเครื่องของข้าหรือไง” เขาอยากถามนางอีกสักคำ เพราะว่านี่เป็นโอกาสที่นางจะเจริญก้าวหน้า แต่จื่อเถาเพียงยิ้มปฏิเสธโดยไม่ต้องพูดก็รับรู้ได้
“เจ้าไม่ชอบวังหลวงสินะ ข้าก็เหมือนกัน” ฉู่เพ่ยฉีอยากมีอิสระที่สุด การที่ได้เป็นลูกเสด็จแม่ทำให้เขาต้องรับหน้าที่อันหนักอึ้ง พร้อมกับเหล่าขุนนางที่อยากสนับสนุนเขาเพื่ออำนาจในวันข้างหน้า เขาเหมือนเครื่องมือในการม
