จื่อเถารอเจ้าพวกสี่จิ๋วกลับมากินน้ำส้มของนาง จึงเอาน้ำส้มมานั่งคอยท่ารออยู่ที่ศาลาในสวนของนาง ท่ามกลางบรรยากาศที่ร่มรื่นในฤดูร้อน ดีที่บ้านนางอยู่กลางหุบเขาที่มีลำธารไหลเย็นผ่านกลางหมู่บ้านเช่นนี้นางก็ไม่ต้องทนร้อนมากแล้ว
แต่ในตลาดการค้าเจียงซูนั้นเป็นแหล่งชุมชนต้นไม้ไม่มากเท่าบ้านของนาง อากาศในฤดูร้อนจึงอบอ้าวสักหน่อย แม้จะอยู่ไม่ห่างจากแม่น้ำ และนั่นทำให้นางขายเครื่องดื่มเย็นได้แน่นอน
เมื่อรถม้าแล่นมาจอดหน้าบ้าน พร้อมกับทุกคนที่ใบหน้าเบิกบานโดยเฉพาะที่ไป๋อวิ๋นที่ได้รับส่งท่านแม่สมใจ และเหล่าเด็ก ๆ ที่กำลังรอจะชิมของอร่อยจากนางรีบวิ่งกันมาหานางที่ศาลา
“พี่จื่อเถาอาหลงของท่านกลับมาแล้ว”
“อาจิ่นก็กลับมาแล้วขอรับ”
“อาหนิวด้วยขอรับ”
อี้หานรู้สึกเก้อเขินวันนี้ท่านน้าชิงชิงให้เขามาทานข้าวเย็นด้วย แต่เขาไม่เคยได้รับการต้อนรับอบอุ่นเช่นนี้เลย จึงเอ่ยอ้อมแอ้มเพียงในลำคอ
“อาหานก็กลับมาแล
