"ก็...."
"คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ" ก่อนที่สงครามจะเกิด ส้มจี๊ดก็เดินออกมาจากห้องพอดีแล้วถามแทรกขึ้น พร้อมกับจ้องให้นทีหุบปาก แต่ต่อมาเขาก็แอบอมยิ้มกับคำถามของกำนันเสือ
"ก็กำลังจะถามไอ้หน้าวอกว่าจะกลับเมื่อไหร่ จะได้ให้ไอ้กล้าเอาน้ำมาล้างความซวยออกไป แล้วนั่นเป็นอะไร ทำไมเดินท่าทางแบบนั้น" กำนันเสือถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทางการเดินของส้มจี๊ดที่เดินขาสั่น ๆ และขากาง ๆ
โธ่~ จะไม่ให้เดินขาถ่างได้ไง นอนกางขาทั้งคืน แถมยังโดนกระแทกใส่ไม่ยั้งอีกด้วย ส้มจี๊ดคิดในใจ แต่ที่ตอบพ่อออกไปก็คือ...
"ก็เจ็บขาไงพ่อ จากข้อเท้ามันก็เจ็บไล่ขึ้นมาที่ต้นขา" ส้มจี๊ดตอบพ่อหน้าตาเฉยและเหลือบมองคนที่ทำให้เธอเดินขาถ่างแบบคาดโทษ
"งั้นก็ไปกินข้าว จะได้กินยา" โสภาบอกกับลูกสาว จากนั้นทุกคนก็ไปนั่งที่โต๊ะ
"นี่นาย เอ่อ... พี่ที เดี๋ยวก่อนกลับพาส้มจี๊ดเข้าไปในเมืองก่อนนะ ส้มจี๊ดว่าจะไปซื้อของสักหน่อย" ส้มจี๊ดเรียกนทีว่า 'นาย
