“ข้าหนาวเหลือเกิน ข้าหนาวเหลือเกิน”
กงจู่ได้สดับเสียงเบาจากทหารผู้นั้น พระนางใช้พระหัตถ์เรียววางบนหน้าผากเบาๆ พระนางทรงรู้โดยทันทีว่า เขานั้นไข้ขึ้น พระนางเสด็จไปก่อฝืนอีกครั้ง รอจนน้ำเดือด พระนางเทน้ำใส่น้ำร้อนอีกใบ และทอดพระเนตรมองหม้ออีกใบที่ปิดไว้ตั้งแต่เย็น พระนางเปิดฝาหม้อขึ้นมามีน้ำเย็นอยู่ในหม้อนั้น พระนางเทลงหม้อน้ำร้อนทันที เอาผ้าใส่ลงไปด้วยเช่นกัน นำหม้อมาวางไว้ที่ข้างเตียง และทรงบิดผ้าพอหมาดเช็กที่ใบหน้า และลำตัวของเขาเบาๆ อย่างไม่รังเกียจแต่อย่างใด พระนางถอดเสื้อผ้าของเขาออก เหลือเพียงกางเกง ส่วนพระนางทรงถอดเสื้อผาวสีขาวที่ทรงสวมใส่อยู่ออก บัดนี้มีเพียงเสื้อเอี๊ยมกับกางเกงผ้าแพรเท่านั้น พระนางประทับข้างเขาโดยทันที
“เจ้าต้องหาย”
พระนางตื่นบรรทมตั้งแต่รุ่งสาง เสด็จไปขุนหัวมันมาได้สามหัว พระนางปอกเปลือกด้วยมีดสั้นที่พกติดมาโดยตลอด เพื่อเหตุการณ์คับขันจะได้ช่วยพระองค์เองได้
พร
