“หวางโฮ่วเพคะ หม่อมฉันได้เชิญชินไท่ หมอลัทธิเต๋ามาแล้วเพคะ”
หลิวจินบอกทูลบอกหวางโฮ่วที่ประทับนอนตะแคงอยู่บนตั่ง อีกทั้งพระนางกำลังเสวยส้มที่พระนางปอกเอาไว้
“ให้เขาเข้ามา” หวางโฮ่วตรัสเรียบเฉย และทรงวางส้มลงบนจาน ชินไท่ก้าวเข้ามาในตำหนัก มายืนตรงข้ามพระนาง
“นั่งลงเถิด” พระนางตรัสเช่นนี้ และผายพระหัตถ์ไปยังตั่งรับรอง ชินไท่ถวายบังคมพระนาง แล้วไปนั่งลงบนตั่งรับรองที่นางกำนัลจัดไว้ให้
“พวกเจ้าออกไปก่อน” พระนางตรัสบอกเหล่าข้าหลวงในตำหนัก เหล่าข้าหลวงถวายบังคมและเดินออกไปทันที
“ท่านทำอะไรได้บ้าง” หวางโฮ่วตรัสถาม
“กระหม่อมรักษาคนเป็นอย่างเดียว” ชินไท่ทูลบอก
“ข้ารู้ว่าเจ้าทำอย่างอื่นเป็น อย่างเช่น คุณไสย” พระนางตรัสถามเรียบเฉย
“กระหม่อมไม่ชอบทำคุณไสยใส่ใครพระเจ้าค่ะ” ชินไท่ทูลบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ข้าต้องการให้เจ้าทำใส่ซินเซียง นางตายอย่างที่ผู้คนไม่สงสัย ข้าสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครร
