บทที่ 93

1768 คำ

พ่ายรักสามีเก่า บทที่ 93 "ดะ เดี๋ยวฉันไปเอาอะไรออกมาให้กินนะ" น้ำค้างทำอะไรไม่ถูกเลยรีบเดินกลับเข้าไปในครัว ไม่นานมะลิซ้อนก็เดินตามจะเข้ามาช่วยยกของออกไป แต่น้ำค้างไม่รู้ว่าเขาเดินตามเข้ามาพอหยิบจานข้าวได้เธอก็หมุนตัวหันไปชนเข้ากับแผ่นอกของอีกฝ่าย เพล้ง! มะลิซ้อนเอื้อมมือไปโอบตัว น้ำค้างไว้กลัวว่าจะถอยไปเหยียบชามที่แตกเมื่อครู่ "ฉะ ฉันไม่เป็นไร คุณตามเข้ามาทำไม" "เป็นอะไรทำไมดูลนลานจัง" "บ้าใครลนลาน คุณออกไปรอข้างนอกเลย" น้ำค้างดันตัวพ่อของลูกให้ขยับออกกลัวเขาสัมผัสได้ว่าร่างกายของเธอสั่นผิดปกติ แต่พอจะก้าวถอยมะลิซ้อนก็ดึงตัวน้ำค้างเข้ามาหาตัวเองอีกรอบ​ เพราะขาของเธอกำลังจะก้าวไปเหยียบชามที่แตก จังหวะนั้นทั้งสองมองสบตากัน และพอได้มองตา​ ฝ่ายชายก็ควบคุมตัวเองไม่ได้โน้มต่ำลงไปฝังจูบลงกับริมฝีปากของอีกฝ่าย "แม่ครับ.." น้ำเหนือได้ยินเสียงของแตกเมื่อสักครู่ก็รีบเก็บอาวุธลับเข้าที่แล้ว

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม