“อื้อ...” หญิงสาวที่กึ่งหลับกึ่งตื่นพยายามลืมตาขึ้นมองสิ่งรบกวนการนอนด้วยแววตาเหนื่อยอ่อน เพราะก่อนจะมาที่นี่เธอก็วิ่งวุ่นทำงานเพื่อให้ได้หยุดยาวจนร่างกายมันล้าไปหมด การดูหนังเป็นเพื่อนมารดาผืนป่าเลยเป็นกิจกรรมสุดท้ายที่ราวกับภาพตัดไปเสียดื้อ ๆ
“แป๊บเดียว เดี๋ยวมึงนอนไม่สบาย หรืออยากไปอาบน้ำก่อนไหม” เจ้าของห้องนอนทิ้งสำลีแผ่นที่ใช้เช็ดใบหน้าให้แฟนสาวของตัวเองลงถังขยะ หากมารดาไม่ให้คนมาเรียกเดินลงไปอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมานอนดี ๆ ไผ่หลิวก็คงจะไม่มีทางปริปากบอกกับแม่เขาว่าง่วงจนภาพตัดไประหว่างดูหนัง จะเกรงใจก็ให้มันพอสมควรหน่อยเถอะ แต่ก็พอจะเข้าใจได้แหละว่านี่มันเป็นการพบกันของทั้งสองคนแบบเป็นทางการ ตอนไปอยู่บ้านของไผ่หลิวเขายังไม่กล้าเดินเตร่ไปทั่วเลย ทว่ากลับไปครั้งหน้าหากอยากได้ลูกสาวเขาก็คงจะต้องใจกล้าหน้าด้านมากกว่าครั้งก่อน
“เช็ดหน้าให้หนูเหรอคะ”
“เออไง นอนเลยเดี๋ยวสิวก็ขึ้น”
“น่ารักจัง แ
