CHAPTER 31 | ระราน

1274 คำ

วิคตอเรียยังคงระรานเธอไม่เลิก อาศัยจังวะที่มาร์ตินออกไปกาสิเข้ามาในบ้านทุกครั้ง วีนัสรู้สึกว่าคนในต้องเป็นสายให้โจร เพราะมาร์ตินเข้ากาสิโนตามใจตนเอง ไม่มีตารางงานที่แน่นอน แต่ทุกครั้งหลังจากเขาออกไป ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงสาวผมเข้ม เสียงแว้ดๆ ก็จะขับรถเข้ามาที่คฤหาสน์ วันนี้ก็ด้วย... วีนัสที่เพิ่งเสร็จสิ้นกับภารกิจจัดสวนด้วยตนเอง และกำลังล้างเครื่องมือเตรียมเก็บ เสียงรองเท้าส้นสูงที่เป็นเอกลักษณ์ก็ดังมาจากด้านหลัง “มาอีกแล้วเหรอคะ” ถามไปงั้นด้วยสีหน้าเอือมระอา น่ารำคาญ และดูพยายามมาก “ฉันจะมา จนกว่าเธอจะออกจากชีวิตของติน” “ตินคงไม่อยากให้ฉันออกจากชีวิตหรอกค่ะ” มือเรียวถอดถุงมือทำสวนออก เดินเข้าห้องน้ำล้างมือให้สะอาด ก่อนจะหยิบของที่ใส่ติดตัวตลอดสวมคืนที่เดิม “อันนี้เรียกว่าแหวนค่ะ” ชูหลังมือให้อีกฝ่ายดูแหวนเพชรสามจุดห้ากะรัตที่คนตัวโตบังคับเธอใส่ติดตัวตลอดเวลา “นอกจากแสงเพชรแล้วเห็นอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม