หนึ่งปีแรกผ่านไปอย่างยากลำบากไม่มีเพื่อนคบ ไม่มีสังคมในโรงเรียน จึงใช้โอกาสนี้ตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่
เงินรายสัปดาห์ที่พ่อกับแม่ให้ มากพอที่จะซื้อหนังสือมาอ่านเพิ่ม เลือกใช้เวลาว่างหมดไปกับการอ่านหนังสือซ้ำๆ จนเข้าใจ
งานกลุ่มในปีแรกค่อนข้างเป็นปัญหา ไม่มีใครอยากได้เธอเข้ากลุ่ม วีนัสมันจะถูกอาจารย์ยัดเข้าไปในกลุ่มที่หาสมาชิกได้ไม่ครบ
วนเวียนอยู่กับการถูกเกลียดซ้ำๆ อย่างนั้น แต่ไม่คิดจะขอเปลี่ยนโรงเรียน แค่สองปี เธอทนมันได้อยู่แล้ว
วีนัสเพิ่งทราบจากมาร์ตินช่วงที่มาอยู่อังกฤษได้เข้าเดือนที่สอง ว่าระบบการศึกษาภาคบังคับของที่นี่มีถึงเกรด 11 เท่านั้น จากนั้นจึงทำการสอบหลักสูตรภาคบังคับเพื่อนศึกษาต่อในระดับไฮกูลสองปี ก่อนจะต่อในระดับวิชาชีพหรือมหาวิทยาลัย
จวบกระทั่งเข้าปีสุดท้ายของการเรียนไฮสกูล โชคชะตาใจดีกับเธอขึ้นมาหน่อย ห้องใหม่ของเธอในปีสุดท้ายของการเรียนไม่ค่อยมีคนจากห้องเก่าตามมา ชั้น
