CHAPTER 17 | รอเวลา

1308 คำ

ไม่มีนิยามใดบรรยายได้ดีไปกว่า 'ตัวติดกันเป็นตังเม' วีนัสที่เปลี่ยนชุดครุยออกเหลือเพียงเดรสลายดอกไม้เข้ารูปสีเขาน้ำเงินกับรองเท้าผ้าใบแบรนด์ญี่ปุ่นสีขาว ใช้โอกาสตามเกาะแขนของมาเฟียหนุ่มตั้งแต่เจอกัน ชายหนุ่มให้วิลเลียมกับเจสสิก้ากลับไปทำอาหารที่พอทำได้ก่อนที่บ้าน ส่วนเขาก็พาเธอไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้าน "คุณคีย์ไม่มาเหรอคะ" "ถามหามันทำไม?" ขมวดคิ้วไม่พอใจขึ้นมา เวลาอยู่ห่างกันก็งอแงให้เขามาหา แต่พอเขามาหาก็กลับไปถามหาคนอื่น "แค่เห็นว่าปกติตัวติดกัน" อ้อมแอ้มตอบออกมา แล้วเกยคางมนที่ท่อนแขนแกร่งอย่างขอความเอ็นดู "ให้อยู่ฮ่องกงทำงานแทนฉัน" ตั้งใจจะอยู่ที่นี่สักอาทิตย์ พาเธอชมเมืองต่างๆ เก็บเป็นความทรงจำก่อนกลับ "พรุ่งนี้อยากไปไหน?" "ไปได้ทุกที่เหรอคะ" เอียงคอถามอย่างเขาเพื่อความแน่ใจ "ทุกที่" "ไปคอตส์โวลด์ (Cotswold) ได้ไหมคะ" "สี่วันสามคืนพอไหม?" ร่างบอบบางพยักหน้าตกลง กอดแขนเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม