หลังสำเร็จการศึกษา คามิจึงไม่สามารถอยู่หอพักข้างนอกต่อไปได้ โอนิซึกะ เรย์กำหนดวันย้ายออกของน้องสาวด้วยตนเองไม่พอ คนเป็นพี่ยังส่งบริษัทขนย้ายเข้ามาเก็บของในห้องซะเกลี้ยงในวันเดียวกัน
“พี่ชายอะ!! ทำเหมือนกลัวว่าคามิจะไม่กลับบ้าน ฮึ!”
คนตัวเล็กกระทืบเท้าปึงปังไม่สบอารมณ์ข้างรถคอนเทนเนอร์หกล้อบริษัทขนส่งเจ้าดังด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะถูกแฟนหนุ่มอย่างวินซ์ยกมือแตะไหล่ให้เธอสงบสติอารมณ์ เมื่อเจ้าของหอพักเดินเข้ามาหาพร้อมหนังสือสัญญา
“ใจหายจังเลยที่คามิจังกับวินซ์ซังจะย้ายออกกันแล้ว” ใบหน้าของเจ้าของหอพักแสดงออกตามที่พูดอย่างไม่ปกปิด
ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะคามิเป็นผู้เช่าชั้นดี ไม่เคยจ่ายค่าเช่าผิดเวลา ไม่เคยสร้างปัญหาให้ลำบากใจแม้ใจแต่น้อย แถมยังน่ารักสดใสทั้งที่หากมองจากนามสกุลของเธอแล้วก็ถือว่าเป็นลูกผู้ดีเก่า
“ขอบคุณนะคะซาโต้ซัง ที่ดูแลคามิมาตลอด”
ทั้งคู่โค้งคำนับแทนการขอบคุณสาวของหอพักสาว
