"พาฝันเป็นอะไรลูก" ชะเอมร้องทักด้วยความตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของหลานสาวที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผุดพราย ดวงตากลมมีน้ำตาเอ่อคลอขอบตา ปากเล็กก็เป็นสีแดงก่ำบวมเจ่อ
"อาอังอิงอ้าวอับอิ้งอ่ะอุงอ่า (พาฝันกินข้าวกับฟลินต์ค่ะคุณย่า)" พาฝันตอบคนเป็นย่า มีก้อนน้ำแข็งที่ฟลินต์ให้อมไว้เพื่อคลายความเผ็ดร้อนอยู่ในปากเล็ก
"พาฝันพูดอะไรคะ ย่าไม่เข้าใจ"
"คุณหนูกินข้าวกับผมครับ ก็เลยเผ็ด" ฟลินต์เอ่ยบอกเสียเอง
"ใอ่อ่ะอุงอ่า (ใช่ค่ะคุณย่า)"
"พอแล้วลูก ไม่ต้องพูดแล้ว เดี๋ยวติดคอ กินขนมดีกว่านะคะ ทวดขิงทำขนมบัวลอยไข่หวานมาให้ จะได้แก้เผ็ด"
"เอ่ๆ (เย่ๆ) อุ้ย! หล่งเยย พาฝังชอบไข่หวาง กิงๆ ค่ะ ฟิ้งไปกิงกัง" พาฝันยกมือยกไม้ชูขึ้นด้วยความดีใจจะได้กินของชอบ จนก้อนน้ำแข็งร่วงหล่นจากปากเล็ก ก่อนจะหันมาพยักพเยิดกับคนตัวโต
"แก้เผ็กได้จริงๆ ด้วยค่ะคุงย่า ฟิ้งกิงเยอะๆ จะได้แข็งแยง" พาฝันรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้กินของหวานล้
