บทที่ 62 //18+

1476 คำ

ซันเดย์ออกจากห้องไม่ได้กลับเข้างานหรอก เขาต้องไปหาที่ปลดปล่อยก่อน เพราะอารมณ์ที่ค้างคาอยู่ในร่างกาย ส่วนทางด้านเพลิงยังไม่มีเวลาอธิบายให้ลัลน์ลลิตฟัง อีกฝ่ายก็รอให้เขาพูดให้ฟังอยู่เช่นกัน จนถึงช่วงใกล้เลิกงานเขาเลยพาเธอกลับบ้านก่อน "ที่คุณพยายามมองน้ำตลอดเพราะคุณสงสัยเรื่องน้องสาวเหรอคะ" "ผมเคยเจอแค่ครั้งเดียวและมันก็หลายปีแล้วตั้งแต่พ่อเสีย เลยนึกไม่ค่อยออกว่าเคยเจอผู้หญิงคนนี้ที่ไหน" "แล้วคุณจะเอายังไงต่อคะ" "เอาอะไร" ถามมาแบบนี้ก็อดคิดไม่ได้น่ะสิ สายตาคมเลยมองต่ำลงไปดูตรงที่เขาอยากจะได้ "คุณมองอะไร ฉันหมายถึงเรื่องของน้ำคุณจะเอายังไงต่อ" "แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะ" "ตอนนี้น้ำทำงานเป็นผู้ช่วยของฉันค่ะ" "ผมถึงได้ถามไงว่าคุณจะเอายังไง" "ถ้าพูดตามความเป็นจริงน้ำไม่ได้มีอะไรผิดเลยนะคะ" "ผมรู้ว่าคนที่ผิดก็คือผู้ใหญ่ แต่การที่น้ำมาปรากฏตัวในโรงแรม คุณคิดว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการอะไรล่ะ"

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม