"คุณกลับมาแล้วเหรอคะ ฉันเข้าห้องไม่ได้ค่ะ"
ซันเดย์เอือมระอากับท่าทีของเธอมากเหมือนอินโนเซ้นท์ไม่รู้อะไรเลย เขาทำทีเหมือนไม่ได้ยินที่เธอพูดเปิดประตูห้องเข้าไป จังหวะที่ก้าวเข้าไปน้ำแข็งก็รีบตามเข้าไปเพราะรู้ว่าถ้าไม่รีบเข้า มีหวังเขาได้ปิดประตูขวางเธอแน่
"เดี๋ยวฉันถอดให้ค่ะ" วางกระเป๋าได้เธอก็รีบไปช่วยเขาถอดชุดสูท
"ไม่ต้อง"
"เราเป็นผัวเมียกันแล้วนะคะ ช่วยกันแค่นี้จะเป็นไรไป"
"ถามจริงเถอะหน้าเธอทำด้วยคอนกรีตหรือเปล่า"
"ทำไมคะขาวสวยเหมือนคอนกรีตเลยเหรอ" หญิงสาวเอามือมาแตะใบหน้าตัวเองด้วยรอยยิ้มเหมือนว่าภูมิใจมากที่เขาชม
"ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงกับเธอดีแล้ว ด้านกว่านี้คงไม่มีอีกแล้วมั้ง"
หลังจากถอดเสื้อให้เขาแล้วเธอก็มาช่วยถอดเนคไทและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต ตอนที่เธอช่วยสายตาคมก็มองต่ำลงไปดูรอยยิ้มนั้น ทั้งแววตาและรอยยิ้มของเธอทำให้เขารู้สึกอยากกลืนน้ำลายอีกแล้ว
"ฉันไม่เห็นในห้องคุณมีเครื
