"ทำบ้าอะไรของคุณเนี่ย!" ลัลน์ลลิตรีบไปส่องกระจกดูว่าแรงกระแทกเมื่อครู่ทำให้ปากแตกไหม
"ฉันต้องเป็นคนถามเธอมากกว่าไหมว่าเธอทำอะไร" เพลิงก็เดินไปที่กระจกเหมือนกัน
"ถอยไปเลยนะ" หญิงสาวดันร่างคนที่มาแย่งกระจกเธอให้หลบออกไป
"เธอนั่นแหละถอย"
"คุณเป็นผู้ชายจะยอมบ้างไม่ได้หรือไง"
"ผู้ชายก็เป็นคนไหมล่ะ"
"โอ๊ย! ฉันจะบ้าตาย" เจ็บปากก็เจ็บยังต้องมาต่อล้อต่อเถียงกันอีก ลัลน์ลลิตปล่อยให้เขาใช้กระจกด้านนอกเธอเลยเข้าไปใช้กระจกในห้องน้ำแทน
ออกมาจากห้องน้ำก็เห็นเพลิงนอนอยู่บนเตียง แถมตอนนี้เขานอนอยู่ตรงกลางไม่ขยับชิดอีกฝั่งหนึ่งเหมือนทุกครั้งแล้ว
หญิงสาวเดินผ่านไปที่โซฟาแล้วก็หยิบหมอน เรื่องอะไรเธอจะยอมทำให้ตัวเองลำบากล่ะ พอได้หมอนก็ถือมาทิ้งลงบนเตียง
"ถอยไป" เห็นอีกฝ่ายไม่ยอมขยับเลยดันร่างของเขาโดยการใช้ร่างของเธอนั่นแหละดันไป
"เธอไม่กลัวเลยเหรอ"
"มีอะไรน่ากลัว"
ลืมไปว่าเธอใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ
