งานแต่งล่วงเลยมาจนถึงช่วงเวลาส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าห้องหอ ตะวันฉายจัดห้องหอให้ลูกชายทั้งสองที่บ้าน แขกที่มาร่วมส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอก็มีห้องพักรับรองแขกที่อยู่ด้านหลังให้แขกทุกคนที่ต้องการจะพักที่นี่ รวมไปถึงครอบครัวของเจ้าสาวด้วย
"พ่อก็ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากฝากลูกสาวของพ่อไว้กับเราด้วย"
"ผมจะดูแลเธอเป็นอย่างดีครับ"
ทำไมทุกอย่างมันเหมือนจริงไปหมดเลย รวมถึงคำสัญญาที่เขาให้กับพ่อและแม่ทั้งในงานแต่งและตอนส่งตัวเข้าหอ ที่เขาบอกว่าจะไม่หย่ามันจริงไหม
หลังจากส่งตัวเข้าหอเสร็จญาติผู้ใหญ่ก็ออกจากห้องปล่อยให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวได้มีเวลาอยู่ร่วมกันสองต่อสอง
"เดี๋ยวผมช่วย" เห็นว่าเธอพยายามถอดกระดุมที่อยู่ด้านหลังเขาเลยเข้าไปช่วยแกะมันออก
"ขอบคุณค่ะ"
"มีอะไรจะพูดกับผมไหม" เห็นสายตาที่มองผ่านกระจกนั่นแล้วสายตานั้นเหมือนอยากจะถามอะไร
"มีสิมีเยอะเลยแหละ แต่ไม่รู้จะถามยังไง"
"ก็ค่อยๆ ถามมาทีละ
