บทที่ 9

hot love พิษรักเพลิงอัคคี บทที่ 9 "เข้ามาสิ" ครั้งที่สองแล้วที่เธอเข้ามาห้องทำงานของเขา ครั้งแรกก็มาคุยเรื่องแจกัน อยากเห็นมากเลยแจกันเจ้าปัญหาเนี่ยว่ามันหน้าตาเป็นยังไง "เดี๋ยวจะให้คนพาไปดูที่ทำงาน" "ค่ะ" แล้วจะพาเราขึ้นมาบนนี้ทำไม ที่ทำงานอยู่ด้านหลังของโรงแรมไม่ใช่เหรอ ข้าวปุ้นไปนั่งรออยู่โซฟารับแขกได้ครู่ใหญ่เขาก็ทำอะไรของเขาไม่รู้อยู่โต๊ะทำงาน ถ้าจะถามก็กลัวว่าจะขัดจังหวะการทำงาน แต่ไหนบอกจะให้คนพาเราไปดูที่ทำงานด้านหลังไง ก๊อกๆ "ซัมเองค่ะ" เคาะแค่ส่งสัญญาณก็เปิดประตูเข้ามาเลย "ผู้หญิงคนนี้เข้ามาทำอะไรในห้องของคุณคะ" "มันไม่ใช่ธุระของคุณ" "ไหนบอกจะมาช่วยงานไงทำไมต้องมานั่งเฝ้า" "คุณเข้ามามีอะไร" "ตอนเที่ยงไม่ได้ไปทานข้าวด้วยกันก็ไม่เป็นไรค่ะ ตอนเย็นไปดินเนอร์กันนะคะ" "เย็นนี้ผมมีนัดแล้ว" สิ้นประโยคคำพูดดวงตาคมก็ฉายแววมองไปดูคนที่นั่งรออยู่โซฟา "อัคคีคะ" ตัวเองยังไม่ได้เป็นแฟนเลยหึงเลยหวงมากไม่ได้ แต่ผู้ชายคนนี้ยังไงฉันก็จองแล้ว "คุณพ่อของคุณบอกให้เข้ามารับตำแหน่งไม่ใช่เหรอ ผมว่าคุณน่าจะทำงานเป็นกิจจะลักษณะได้แล้วนะ" "ซัมบอกแล้วไม่ใช่หรือคะว่าถ้าไม่ได้เป็นผู้ช่วยของคุณซัมจะไม่ทำ" "ตำแหน่งนั้นไม่ว่างแล้ว" สิ้นประโยคนี้ดวงตาคมก็ยังมองไปดูผู้หญิงคนเดิมที่ไม่ค่อยจะให้ความสนใจกับเขามากนัก แต่พอได้ฟังคำพูดนี้แล้วเธอถึงได้ปรายหางตามองมาดู "อย่าบอกนะว่างานที่คุณให้มันมาช่วยคืองานที่ซัมอยากทำ" "คุณเป็นลูกสาวหุ้นส่วน คุณอยากทำตำแหน่งสูงกว่านี้ก็ได้" ถึงว่า.. ข้าวปุ้นแค่คิดในใจ ถ้าเป็นคนนอกคงไม่กล้ามาวุ่นวายขนาดนี้ เป็นถึงลูกสาวหุ้นส่วนเลยเหรอ ทำไมไม่เห็นคุณค่าของตัวเองขนาดนี้ล่ะ แค่มองแว๊บเดียวเธอก็รู้แล้วว่าผู้ชายไม่ได้ให้ความสนใจอะไรเลย "ผมเสร็จงานพอดีเราไปกันเถอะ" อัคคีปิดแฟ้มเอกสารที่ทำยังไม่เสร็จลง แล้วชวนข้าวปุ้นให้ออกไปดูงานด้านหลัง "อัคคีคะ ฉันจะหมดความอดทนแล้วนะ" "ไม่ต้องไปสนใจตามมา" อัคคีเห็นว่าข้าวปุ้นไม่กล้าเดินตาม ใครจะกล้าล่ะดีไม่ดีถูกจิกหัวตบจะทำยังไง "ไหนคุณบอกจะให้คนพาฉันไปไง" เข้ามาถึงในลิฟต์ข้าวปุ้นถึงได้ถาม เพราะทีแรกเขาบอกว่าจะให้คนพาเธอไปดูงาน "เธอก็เห็นแล้ว ฉันรู้ว่าเธอฉลาดพอที่จะมองออก" "ฉันไม่ใช่คนฉลาดอะไรหรอกค่ะ มีอะไรคุณก็พูดมาสิ" "พูดตรงนี้ไม่สะดวก" ในลิฟต์มีกล้องวงจรปิด เขามั่นใจว่าเดี๋ยวซัมเมอร์ก็ต้องไปเปิดดูกล้อง ก็รู้อยู่หรอกว่าตัวเองหล่อแต่ไม่อยากให้ใครวิ่งตามขนาดนี้ นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นอะไรกันถ้าเป็นสงสัยคงสิงร่างเลยแหละ ทั้งสองมาจนถึงห้องโถงใหญ่ที่กำลังต่อเติม "ตรงนี้เหรอคะที่คุณจะทำบาร์" "ผมอยากยกระดับจากบาร์ให้เป็นสถานบันเทิง คุณคิดว่าพอได้ไหม" บาร์โรงแรมไหนๆ ก็มีกัน แต่ถ้าเป็นสถานบันเทิงก็จะดูแปลกไปอีกแบบ "ก็พอได้ค่ะ แต่มันเป็นสถานที่ของโรงแรม ฉันคิดว่านักท่องเที่ยวหลักๆ ของคุณก็คงจะเป็นลูกค้าที่มาใช้บริการในโรงแรม" "ผมไม่ซีเรียสเรื่องนี้" เขาไม่ซีเรียสเรื่องลูกค้าเหรอ แล้วจะเปิดสถานบันเทิงไปเพื่อ? คนรวยนี่ก็แปลกคงสนองนีด(Need)ตัวเองล่ะสิ "แต่ฉันคิดว่าการจะเปิดสถานบันเทิงหลักๆ ก็ต้องการลูกค้าอยู่แล้วค่ะ" หลังจากที่ดูสถานที่เสร็จเขาก็พาเธอเดินทัวร์รอบบริเวณเพื่อให้ดูว่าสามารถดึงดูดลูกค้าจากส่วนไหนมาเที่ยวคลับได้บ้าง โรงแรมของเขาทำเกือบจะครบวงจรแล้วมีทั้งสระว่ายน้ำ สนามเทนนิส ฟิตเนส แต่ส่วนมากก็เป็นลูกค้าที่มาใช้บริการโรงแรมซะส่วนใหญ่ที่มาใช้บริการสิ่งเหล่านี้ "ถ้าคุณอยากเรียกลูกค้าฉันแนะนำให้คุณจัดโปรโมชั่น เหมือนซื้อ 1 แถม 1 หรือมา 5 แถม 1 " "เอาสิยังไงคุณก็เป็นผู้ช่วยผมแล้ว ลองร่าง Project ขึ้นมา" "ผู้ช่วยคุณ?" ตกลงเขาจะให้เรามาดูแค่สถานบันเทิงหรือให้มาเป็นผู้ช่วยกันแน่ "คุณอย่าลืมสิว่าเราตกลงอะไรกันไว้" "ก็ได้ค่ะ แต่ฉันจะทำเท่าที่ความสามารถของฉันทำได้เท่านั้นนะ" "โอเค งั้นก็ไปดูห้องพักกัน" นี่แหละคือสิ่งที่เธอต้องการ เมื่อคืนนี้ถึงแม้ว่าจะได้นอนหนุนตักเขาอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ได้เต็มอิ่มจนถึงตอนนี้จะค่ำแล้วด้วย ข้าวปุ้นไปที่รถแล้วเอากระเป๋าของใช้ที่เธอเตรียมมาด้วยเดินตามเข้ามาในโรงแรม เขาไม่ได้ไปเอากุญแจกับพนักงานหรอกเธอคิดว่าพนักงานคงเปิดห้องไว้ให้แล้ว "........." ข้าวปุ้นคิดว่าเขาจะเปิดห้องส่วนตัวให้เธอ แต่พอเข้ามาในห้องนี้มีห้องนอนแยกกันเป็นสองห้อง "คุณพักห้องนี้" ชายหนุ่มเดินมาเปิดประตูห้องให้ แต่เธอก็ไม่ได้ถามหรอกว่าอีกห้องเป็นของใคร ข้าวปุ้นเอาข้าวของเข้าไปเก็บในห้อง มองดูในห้องไม่เห็นมีห้องน้ำแสดงว่าห้องน้ำอยู่ด้านนอก ต้องใช้ร่วมกันกับอีกห้องเหรอเนี่ย หลังจากที่เก็บของเข้าที่เธอก็เตรียมตัวจะไปอาบน้ำ "??" แต่พอเปิดประตูออกมาก็เห็นว่าเขานั่งอยู่ห้องโถง "ทำไมคุณยังไม่ออกไป" "จะให้ไปไหน" "ก็กลับห้องคุณสิคะ" ..จะมานั่งเฝ้าเราทำไมล่ะ "ห้องผมอยู่ใกล้ๆ นี่เองกลับตอนไหนก็ได้" "?" ม่านตากลมขยายกว้างขึ้นพร้อมกับดวงตาที่ตวัดมองไปดูห้องข้างๆ อย่าบอกนะว่าห้องนี้เป็นของเขา? 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่