"น้ำ???" ทีแรกยังคิดว่าตัวเองตาฝาด แต่พอเห็นภาพเคลื่อนไหวของเธอตอนที่ยกตะกร้าผ้าเข้าไปในห้องเขาก็รีบเดินไปหาโดยไม่มองทางเลยด้วยซ้ำ ตอนก้าวเข้าไปในชายคาใต้ถุนบ้านเกือบสะดุดล้มแต่ก็ยังคงพยุงตัวเองได้จนไปยืนอยู่หน้าห้องของเธอ
แต่พอวางตะกร้าผ้าได้น้ำแข็งก็ปิดประตูแล้วล็อกห้องไว้ ถ้าเขาจะกระโจนเข้ามาผลักประตูก็คงทันแต่ซันเดย์ไม่ทำแบบนั้นกลัวว่าเธอจะตกใจหรือได้รับอันตรายตอนที่ผลักประตูเข้าไป
"น้ำ! น้ำ!!" เขายืนเรียกชื่อเธอเหมือนคนบ้าเลย
"พี่ซันคะ" อ๋อมแอ๋มและเพื่อนอีกสองคนกำลังจะเข้ามาดูว่าซันเดย์เป็นอะไร ส่วนแพรไหมที่ยกของขึ้นไปก่อนได้ยินเสียงพี่ชายตะโกนเลยรีบลงมาชั้นล่างพร้อมกับแม่
"เป็นอะไรกัน"
"น้ำ.. ใช่คุณใช่ไหม เปิดประตูให้ผมหน่อย น้ำแข็ง"
"น้ำแข็ง? ลูกรู้จักกับหนูน้ำเหรอ??"
"ผมไม่รู้ว่าเธออยู่บ้านเรา" เขาหันกลับมามองแม่ด้วยดวงตาที่แดงก่ำเหมือนคนจะร้องไห้ แต่คิดว่าไม่ใช่แค่เหมือนหรอ
