บทที่ 87

1515 คำ

เช้ามืดของวันต่อมา.. น้ำแข็งต้องตื่นแต่เช้าเพื่อมาเตรียมของตักบาตรพระท่านผ่านหน้าบ้านก่อนหกโมงเช้าด้วยซ้ำ ตุ๊บ.. "โอ๊ย" ด้วยความเคยชินเวลาจะไปเปิดตู้เย็นก็เดินผ่านทางนี้ตลอด และทุกครั้งก็ไม่มีอะไรมาขวางทางเดิน "น้ำ" ซันเดย์สะดุ้งตื่นตอนที่ถูกเตะเท้า จังหวะที่เธอจะล้มเขาลุกขึ้นทันเลยรับร่างของเธอไว้ได้ "คุณเป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนไหม เจ็บท้องไหม" ตอนที่ถามเขาดูลนลานมาก แต่เธอก็ไม่ตอบอีกอยู่ดี หลังจากที่ยืนขึ้นมาได้น้ำแข็งก็เดินไปเปิดตู้เย็นดูของที่เตรียมไว้เพื่อจะนำมาตักบาตร "คุณจะทำอะไร" ชายหนุ่มเดินเข้ามาหวังจะช่วย เอาของออกจากตู้เย็นเธอก็เอาไปวางไว้โต๊ะแล้วหาถาดรองที่ใช้ตักบาตรทุกวันนำมาจัดเรียงให้สวยงาม "คุณจะตักบาตรตอนเช้าเหรอ" พอเธอจะยกของพวกนั้นออกมาด้านนอกเขาก็รีบยกก่อนแล้วเดินนำหน้าไป แต่พอเดินไปถึงถนนหันกลับมาก็ไม่เห็นเธอเดินตาม ที่ไม่เดินตามน้ำแข็งกำลังจัดชุดใหม่อยู่ อาการ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม