หลังจากประชุมเสร็จซันเดย์ก็กลับมาที่ห้อง
"น้ำ" เปิดประตูเข้ามาเห็นผู้หญิงตัวเป็นๆ ยืนอยู่เลยคิดว่าเป็นเธอ
"พี่ซัน! เมื่อกี้พี่เรียกฉันว่าอะไรนะ!!"
"ซัม.." พอเห็นว่าเป็นน้องเขาก็มีสีหน้าเซ็งๆ ก่อนจะเอาเอกสารไปวางไว้โต๊ะทำงาน
"ฉันโทรหาพี่ทำไมพี่ไม่รับสาย เรื่องเปิดพินัยกรรมทำไมทนายถึงไม่แจ้งมาที่ฉันด้วย" ถ้าไม่โทรไปถามทนายก็คงไม่รู้ว่าเลื่อนไปก่อน เพราะผู้มีชื่อในพินัยกรรมติดต่อไม่ได้ ที่ทนายไม่แจ้งไปเพราะคิดว่าเดี๋ยวพี่ชายคงบอกน้องสาวเอง
"ช่วงนี้ถ้าเราว่างก็หางานทำบ้างนะ"
"เรื่องหุ้นของเราเป็นยังไงบ้างพี่"
"ก็ต้องทำตามพินัยกรรมของพ่อ"
"พี่เป็นบ้าไปแล้วเหรอ อยู่ดีๆ จะยกหุ้นให้มันตั้งครึ่งหนึ่งพี่รู้ไหมว่านั่นเงินมหาศาลเลยนะ"
"วันนี้พี่ขี้เกียจอธิบายไว้วันหลังแล้วกัน ออกไป"
"พี่ไล่ฉันเหรอ?"
"พี่จะทำงานต่อ"
"แล้วแม่นั่นมันตายห่าตายโหงแล้วหรือไงทำไมมันถึงไม่มาฟังพินัยกรรม" พูดโดยที
