"ค้างที่นี่ด้วยกันเลยสิ จะกลับโรงแรมอีกทำไม บ้านเราก็มีให้อยู่" หลังทานข้าวเสร็จแพรไหมกำลังจะขอตัวกลับ ทางคุณย่าและคุณยายเสนอให้เธอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านด้วยกันเลย
"คือ.." อีตาบ้าเอ้ยจะไม่พูดอะไรหน่อยเลยหรือไง นั่งเก๊กท่าอยู่นั่นแหละ หลายครั้งแล้วที่เธอหันไปขอความช่วยเหลือจากเขาแต่อีกฝ่ายก็ทำแค่เงียบ "แพรไม่ได้เตรียมอะไรมาด้วยคงค้างด้วยไม่ได้ค่ะ แพรขอตัวกลับก่อนนะคะ"
"ยังจะนั่งเฉยอยู่อีกไปส่งน้องสิ" แม่หันมาตำหนิลูกชาย รังสิมันต์ถึงได้เดินตามแพรไหมออกไป
"เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง"
"ได้ค่ะ แล้วเจอกันใหม่นะคะพี่สะใภ้"
"ค่ะ" เธออายุน้อยกว่านิชาเยอะเลย แต่อีกฝ่ายต้องมาเรียกเธอว่าพี่สะใภ้มันรู้สึกยังไงไม่รู้
รถวิ่งออกจากรั้วบ้านเท่านั้นแหละ แพรไหมก็หันไปจะกินเลือดกินเนื้อไอ้หมอบ้าทันที
"คุณเห็นไหมว่าเรื่องมันไปกันใหญ่แล้ว คุณจะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ"
"ใครก่อเรื่องก่อนล่ะ"
"คุณก็บอกพวกผู้ใหญ่สิว่าเร
