บทที่ 114

1478 คำ

"ตาหมอนี่" "??" ไม่รู้ว่าเป็นเสียงใครที่บอกว่าเจ้าของรถคันนั้นคือคุณหมอ แต่หัวใจของแพรไหมเต้นรัวขึ้นมาแทบไม่เป็นจังหวะ ทำไมเธอต้องตื่นเต้นขนาดนี้แค่เขากลับมาบ้านของเขาเอง "วันนี้วันอังคารไม่ใช่เหรอหรือว่าพวกเราจำผิด" ต่างคนต่างก็สงสัยแล้ว ยิ่งเห็นเจ้าตัวเดินเข้ามาก็ยิ่งแปลกใจไปกันใหญ่ "ทานข้าวกันอยู่หรือครับ" เมื่อกี้เขามองเราเหรอ? เขามองเราจริงๆ ด้วย แค่สายตาเขามองมาแค่แว๊บเดียว หรือบางทีอาจจะแค่มองผ่านทำไมหัวใจเธอถึงร้อนวูบวาบแบบนี้ "มาได้เวลาพอดีเลยลูกเพิ่งจะเริ่มทานกัน มานั่งข้างๆ เมียเรานี่" เมีย? จากที่แค่หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะตอนนี้มันแทบจะทะลุออกมาจากอกอยู่แล้ว เมื่อกี้แม่เขาบอกว่าเราเป็นเมียเหรอ ทีแรกณิชานั่งอยู่ข้างแพรไหมพอพี่ชายเข้ามาก็รีบขยับที่ให้นั่ง "คุณย่ากับคุณยายว่าพี่หมอของณิชาแปลกไปไหมคะ" เวลาจะคุยอะไรณิชาต้องเรียกทั้งคุณย่าและคุณยายควบคู่กันไปเลย เพราะถ้าเรียกค

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม