บทที่ 104

1287 คำ

"พี่ซัน?" "คุณ??" "พี่เป็นอะไรไหมคะ แล้วพี่มาตั้งแต่เมื่อไร" น้องสาวตั้งสติได้ก่อนรีบเข้าไปดูพี่ชาย ส่วนน้ำแข็งมัวตกใจกลัวว่าจะทำเขาหัวแตก "พี่ไม่เป็นไร" จริงๆ ไม่โดนศีรษะหรอกโดนช่วงไหล่ โชคดีที่เขาหลบทัน "ผมไม่เป็นอะไรมากหรอก ไม่ต้องตกใจนะ" "ฉันขอโทษค่ะ" "พี่น้ำกลัวว่าจะมีคนมางัดห้องน่ะสิคะ เจองัดบ้านไปเลยกำลังสติหลุด" น้องสาวรีบอธิบายให้พี่ชายเข้าใจ "เรื่องนั้นจบแล้วไม่ใช่เหรอ" "ใช่ค่ะ ว่าแต่พี่รู้ได้ยังไง?" "เอ่อ.. พี่ก็ถามเอาจากคนขับรถน่ะสิ" "คุณออกจากวัดตอนไหนคะ" "ออกเมื่อเช้านี้" "ครบพรรษาพอดีเลย พี่ชายเราเก่งสุดยอดมาก" น้องสาวยกนิ้วโป้งให้กับพี่ชาย แต่พอเห็นสายตาพี่ชายไม่เล่นด้วยอีกฝ่ายเอาแต่จับจ้องไปที่ภรรยาคนสวย คนเป็นน้องเลยแยกตัวไปหาอะไรอย่างอื่นทำก่อน จนถึงช่วงจะเข้านอน ทีแรกแพรไหมว่าจะเอาหมอนออกมานอนห้องโถงข้างนอก "จะไปนอนได้ยังไง นอนด้วยกันนี่แหละ" "นอนในห้องนี้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม