"รอก่อนสิข้าว"
"ว่างแล้วเหรอคะ"
"ผมออกมาดูว่าทำไมคุณไปคุยงานนานจัง ไม่ได้ตั้งใจออกมาหาจอยสักหน่อย"
"แสดงว่าเมื่อสักครู่ฉันตาฝาดไปงั้นเหรอคะ"
"มีอะไรกันหรือเปล่าครับ" ตอนที่ทั้งสองกำลังง้องอนกันอยู่เจ้าเวหาก็เดินผ่านมาทางนี้พอดี ช่วงนี้นเรศวรไม่ค่อยได้เข้ามาเจ้าเวหาเลยต้องประจำอยู่ที่นี่
"คุณมาก็ดีแล้ว ผมวานอะไรหน่อยสิ"
"ผมหรือครับ" ถึงแม้จะไม่สนิทกันมากแต่ทั้งสองก็พูดคุยกันในฐานะเพื่อนของเพื่อนอีกที
"ฝากไล่พนักงานคนหนึ่งออกหน่อย"
"ไล่พนักงาน? คนไหนครับ"
"คนที่ชื่อจอย"
"........" ข้าวปุ้นที่ยืนฟังอยู่ตกใจที่เขาขอให้เสี่ยเจ้าเวหาไล่จอยออก แต่ในใจแว๊บหนึ่งคิดได้ว่าทั้งสองมีแผนหรือเปล่าเพราะเคยเห็นโทรนัดแนะกันว่าจะให้ไปทำงานที่นั่นอยู่
"มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าครับ"
อัคคีเลยบอกไปตามความจริงว่า เรื่องมันเป็นยังไง เขาก็บอกกับฝ่ายหญิงโดยตรงแล้วว่าอย่าเข้าใกล้ แต่ฝ่ายนั้นเหมือนจะดื้อรั
