เตชินท์ขับรถยนต์หรูคันงามไปตามถนนลาดยางเรียบ โดยมีอินทิรานั่งอยู่ข้างๆ จุดหมายปลายทางคือบ้านพักของท่านขุนเดช เมื่อรถจอดสนิทถึงหน้าบ้านพักตากอากาศอันร่มรื่น ทั้งสองก็ก้าวลงจากรถ เตชินท์ถือกระเช้าองุ่นที่ถูกจัดตกแต่งอย่างสวยงามด้วยฝีมือประณีตของอินทิรา
ทั้งสองเดินไปยังสวนหน้าบ้าน ก็เห็นท่านขุนเดชนั่งอยู่ที่โต๊ะใต้ร่มไม้ใหญ่ ดูสบายอารมณ์
"สวัสดีครับคุณปู่" เตชินท์เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับยกกระเช้าองุ่นขึ้น
"เตชินท์ หนูเอย มากันแล้วหรือ" ท่านขุนเดชเงยหน้าขึ้นทักทายด้วยน้ำเสียงอบอุ่น มองทั้งสองคนด้วยแววตาเอ็นดู
อินทิรายกมือไหว้ท่านขุนเดชอย่างนอบน้อม "สวัสดีค่ะคุณท่าน"
ทั้งสองนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่าง เตชินท์วางกระเช้าองุ่นลงบนโต๊ะ
"องุ่นดูดีน่าทานมาก ผลผลิตปีนี้ออกมาดูดีเชียว" ท่านขุนเดชเอ่ยชม
"เพราะคุณอินทิราเลยครับ เธอเก่งสมกับที่คุณปู่เอ่ยชม" เตชินท์เสริม
"หนูศึกษาเรียนรู้จากคนงานเ
