อินทิราและเตชินท์เดินเคียงข้างกันเข้ามาในบ้าน ความเงียบยังคงอบอวลอยู่ระหว่างพวกเขา หลังจากที่ได้ชมความงามของหิ่งห้อยด้วยกัน
ทั้งสองเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง เพื่อเตรียมตัวแยกย้ายเข้าห้องพักของตนเอง
"ราตรีสวัสดิ์ค่ะ" อินทิราหันมาบอกเตชินท์ด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
เตชินท์เลิกคิ้วเล็กน้อย ทำท่าทางราวกับไม่ใส่ใจนัก เพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆ เท่านั้น
อินทิรารู้สึกสงสัยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขา ก่อนที่จะเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องพักของตนเอง แต่ทันทีที่ประตูเปิดออก เตชินท์ก็รีบก้าวประชิดเธออย่างรวดเร็ว และผลักเธอเข้าไปในห้องนอนของเธอทันที เขาปิดประตูลงอย่างรวดเร็ว
อินทิราหันขวับมาเผชิญหน้ากับเตชินท์ด้วยความตกใจและไม่เข้าใจ
"คุณทำอะไรของคุณเนี่ย!" เธออุทานเสียงดัง
เตชินท์ยืนพิงประตู ดวงตาคมกริบจ้องมองมาที่เธออย่างแน่วแน่ บรรยากาศในห้องเล็กๆ นั้นเต็มไปด้วยความตึงเครียด
"คืนนี้ขอนอนกอดนะ" เตชินท์พูดข
