วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เตชินท์เดินทางมายังบ้านของคุณนาฏนรี ด้วยหัวใจที่ยังคงเต็มไปด้วยความหวัง แม้จะเลือนรางเต็มที เขาเอ่ยถามถึงเรื่องราวของอินทิราเช่นเคย และในที่สุด วันนี้ก็เป็นวันที่แตกต่างออกไป คุณนาฏนรียินยอมที่จะบอกที่อยู่ของอินทิราให้เขารับรู้ ตามความต้องการของคุณณหทัย
ความรู้สึกยินดีอย่างที่สุดเอ่อล้นอยู่ในอกของเตชินท์ ความหวังที่จะได้พบเจอกับอินทิราอีกครั้ง เพื่อบรรเทาความทุกข์ทรมานจากความคิดถึงที่กัดกินหัวใจมาตลอดหนึ่งปี กำลังจะกลายเป็นความจริง นั่นคือสิ่งที่เขาคิด ความเจ็บปวดและความอ้างว้างที่เคยปกคลุมชีวิตเขามานาน กำลังจะจางหายไป
"แม่ของคุณเธอทนเห็นความทุกข์ใจของคุณไม่ได้" คุณนาฏนรีเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและเห็นใจ "เธอให้อภัยเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีต และยอมให้ลูกสาวของฉันได้พบกับคุณอีกครั้ง"
เตชินท์นิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ราวกับไม่แน่ใจในสิ่งที่ได้ยิน ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยความตื้
