สามวันต่อมา
ฉันเพิ่งได้กลับบ้านวันนี้ เหตุผลเพราะถูกแฟนเด็กอ้อนให้นอนกับเขาและฉันมันก็เป็นคนขี้ใจอ่อน แต่วันนี้ต้องขอกลับเพราะสภาพร่างกายไม่ไหวแล้ว ตุลเล่นทำเรื่องอย่างว่าชนิดที่แทบไม่ให้ได้พักผ่อน ทั้งเช้ากลางวันเย็นลากยาวไปเกือบจะเช้าของอีกวัน ไม่รู้ว่าไปอดอยากมาจากไหน
จริงๆ เขาก็ไม่อยากให้กลับเท่าไรหรอก แต่ฉันอ้อนจนเขายอมใจอ่อน
“ไม่ยอมกลับบ้านเลยนะ” เฮียเดินสวนทางกับฉันที่กำลังเดินเข้าบ้านมาพอดี
“จะออกไปข้างนอกเหรอเฮีย”
“จะไปดูบ่อนกับโกดังสินค้าหน่อย ช่วงนี้ยุ่งกับงานที่บริษัทไม่มีเวลาไปเท่าไหร่”
ฉันพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่เฮียบอกมา ฉันรู้ว่าเฮียทำธุรกิจสีเทาด้วยแต่ก็ไม่ได้ยุ่งอะไรเพราะเข้าใจว่ามันคือธุรกิจและมันทำเงินให้ได้มหาศาล
“เมื่อไรหนูจะเห็นหน้าพี่สะใภ้สักทีคะ รอนานแล้วนะ” ฉันแกล้ง ๆ ถามเฮียเล่น
“ถ้าอยากเห็น ฝันเอาง่ายกว่า” เป็นคำตอบที่ทำให้ฉันสิ้นหวังจริง ๆ เฮียน
