ตุลส่ายหน้าบอกแทนคำพูดว่าเขาไม่เป็นอะไร ก่อนจะพูด “แค่คลื่นไส้นิดหน่อย”
“พักก่อนไหมหน้าเริ่มซีดแล้วนะ”
“ไม่เป็นไรไหวอยู่” ถึงจะบอกว่าไหวแต่สีหน้าของเขาทำให้ฉันรู้สึกเป็นห่วงเอามาก ๆ
ฉันคอยเป็นลูกมือช่วยตุลทำอาหารและคอยมองอาการของเขาเป็นระยะ ๆ แต่ถึงจะมีอาการแปลก ๆ ตุลก็ทำอาหารจนเสร็จ
พอถึงเวลากินข้าวตุลก็ไม่ยอมกิน เขาบ่น ๆ ว่ารู้สึกไม่ชอบกลิ่นมันและแค่เห็นก็คลื่นไส้จนอยากจะอ้วก
#ตกดึก
“ถ้ายังมีอาการแบบนี้อยู่พรุ่งนี้ไปหาหมอกันดีไหมตุลา พี่เป็นห่วงจริง ๆ นะ”
“คงเป็นเพราะอากาศเปลี่ยน ไม่เป็นอะไรมากหรอก”
“แต่พี่ว่า…”
“เลิกคิดมากได้แล้ว” ไม่พูดเปล่า ตุลขึ้นมาคร่อมบนตัวของฉันแล้วยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ขั้นตอนผลิดเบบี้กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
แต่!!!!! จู่ ๆ ตุลก็มีอาการผะอืดผะอมคลื่นไส้จนต้องลุกขึ้นจากตัวฉันวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ทำเอาฉันงุนงงกับอาการที่เขาเป็น ขนาดนี้แล้วยังจะ
