#กรุงเทพ
ฉันมาส่งตุลที่อู่ ตอนแรกจะไปส่งเขาที่บ้านแต่เจ้าตัวไม่ยอม จะพาไปโรงพยาบาลก็ดื้อรั้นงอแงไม่ยอมไป เหนื่อยใจกับเขามากจริง ๆ
“มีอะไรก็โทรหากันนะไม่ต้องโทรหาพี่” ฉันพูดทิ้งท้ายเมื่อมาส่งเขาภายในห้องแล้ว
“จะไปไหนมันดึกแล้วเดี๋ยวค่อยกลับบ้านพรุ่งนี้เช้าก็ได้”
“จะไปคลับ” ฉันตอบปัด ๆ ยังไม่ทันจะได้เดินไปไหนตุลก็รั้งแขนเอาไว้
อีกแล้ว!! เขาใช้สายตาละห้อยมองฉันอีกแล้ว
“ไม่อยากให้ไป” ตุลบอกเสียงเบา ตอนนี้เขาทำตัวเหมือนเด็กมากจริง ๆ
“พี่จะไปหาเฮีย”
“ไม่อยากให้ไปจริง ๆ นะ” เขายังไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันตัดสินใจจะให้โอกาสแก้ตัวก็เลยงอแง ฉันเองก็คิด ๆ อยู่ว่าจะเอาแบบไหนดี ยังไม่ตัดสินใจซะทีเดียว
“ขอนอนตักได้ไหม”
“อย่าเรื่องเยอะ”
“ไม่ได้เรื่องเยอะ ขอดี ๆ”
ถึงปากจะบ่นแต่สุดท้ายฉันก็ใจอ่อน ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนเตียงแล้วตุลก็ค่อย ๆ ขยับศีรษะมาวางบนตักของฉัน
“นิ่มกว่าหมอนอีก”
“เดี๋ยวน
