ช่วงบ่ายธีรเดชมีประชุมร่วมกับฝ่ายขาย จึงยกหน้าที่ดูแลลูกสาวให้นิธิ เลขาหนุ่มทำหน้าเหมือนกินยาขม เลขาเเละมือขวาอย่างเขาสมควรจะได้เข้าประชุมกับเจ้านาย แต่อีกฝ่ายกลับยกเด็กอ้วนขี้อ้อนให้เขาดูแล ยายหนูลูกเจ้านายก็น่าเอ็นดูอยู่หรอก แต่เขาไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อน แถมยังมีแมวอ้วนเพิ่มมาอีกตัว อยู่กับพ่อหนูน้อยและแมวอาจจะน่ารักและว่าง่าย แต่พอมาตกในมือเขาเท่านั้นแหละก็ออกฤทธิ์ ทำเอานิธิปาดเหงื่อ
กระทั่งดาริกาขึ้นมาส่งเอกสารให้หัวหน้าฝ่ายบัญชี หล่อนจึงเดินตรงเข้ามาหา พอเห็นหนูน้อยก็ชวนคุยด้วยท่าทางกระตือรือร้น อากัปกิริยาที่ต่างออกไปจากปกติของอีกฝ่ายใช่จะไม่เห็น แต่เขาแสร้งทำเป็นก้มหน้าก้มตาทำงาน ขณะหูคอยเงี่ยฟังหญิงสาวคุยกับเด็กน้อยอย่างเนียนๆ
“ไหน…บอกป้าหน่อยสิคะ ว่าแม่ของหนูชื่ออะไร”
“จื้อแม่จ๋า”
หนูน้อยตอบอย่างซื่อๆ ขณะดิ้นออกจากอ้อมแขนของอีกฝ่าย เพราะเห็นนิธิก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรยุกยิกลง
