ปรารถนาเถื่อน EP.4 เสียงนาฬิกาปลุกที่วางไว้บนโต๊ะตัวเตี้ยใกล้กับหัวเตียงดังขึ้น ร่างบอบบางในชุดนอนผ้าฝ้ายลายการ์ตูนสีชมพูหวานขยับตัวไปมา มือเรียวค่อย ๆ ควานหาต้นเสียงที่น่ารำคาญนั้นอย่างหัวเสีย และพอเจอเจ้าตัวต้นเหตุที่ทำให้หล่อนตื่นจากความฝันอันแสนหวาน หญิงสาวก็จัดการปิดเจ้าเสียงร้องอันน่าเกลียดนั้นอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งจับเจ้านาฬิกาปลุกรูปหมูอ้วนสีชมพูนั้นวางลงที่เดิม “กวนใจจริง ๆ เลย” พวงชมพูบ่นพึมพำ ก่อนจะพลิกตัวกลับไปนอนตามเดิม แต่ไม่นานเหมือนหล่อนจะนึกอะไรออก เพราะไม่ช้าร่างบางก็ทะลึ่งพรวดลุกขึ้นนั่ง เส้นผมสีดำสนิทแสนยุ่งเหยิงตกลงมาคลอเคลียไหล่มนจำนวนมาก “อาต้น! ไม่ทันแล้ว” เท้าบอบบางรีบก้าวลงจากเตียงนอนหน้าตาตื่น ก่อนจะวิ่งไปเกาะขอบหน้าต่างบานใหญ่ที่อยู่ในห้องนอนของตัวเอง เด็กสาวเบิกตากว้าง เรียวปากอิ่มที่แสนจะเย้ายวนนั้น เผยอออกจากกันอย่างลืมตัว ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำให้หล่อ

