“แฟนคุณเหรอ”
ในที่สุดเพียงขิมก็ทนต่อความอึดอัดค้างคาไม่ไหว จึงออกปากถาม ไม่ได้สนใจว่าเขาจะคิดอย่างไร
“ใคร”
แม้จะรู้ว่าเธอหมายถึงมีนาที่เพิ่งวางสายจากเขาไป แต่ก็อยากแกล้งให้เธอพูดออกมาเอง
“ก็ผู้หญิงที่คุยกับคุณเมื่อกี้ไง”
“อ๋อ หมอมีน ทำไมเหรอ”
“เธอเป็นแฟนคุณเหรอ”
ชยุตม์นิ่งไม่ตอบ แต่มุมปากกลับยกยิ้มชอบใจ ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขารู้สึกได้ว่าภายในคำถามธรรมดา ๆ มันเจือน้ำเสียงหึงหวงแปลก ๆ
“แล้วถ้าบอกว่าใช่ล่ะ”
คราวนี้เพียงขิมเป็นฝ่ายนิ่งไปบ้าง เธอกัดกรามข่มความรู้สึก สูดหายใจเข้าลึกแล้วหันหน้ากลับมาหาคนมักมากเพื่อต่อว่า
“แล้วคุณมายุ่งกับฉันทำไม ไอ้คนเห็นแก่ตัว”
ทันทีที่ถ้อยคำด่าทอหลุดออกไป หมอหนุ่มก็ประกบปากปิดเสียงที่ไม่อยากได้ยินทันที แต่เธอกลับพลิกกายเข้าหาแล้วผลักอกแกร่งอย่างแรงจนเขาผละห่าง
“เพียงขิม”
“อย่ามายุ่งกับฉันอีก”
แขนยาวคว้าเอวบางรั้งเข้าหาตัวจนเธอถลาประท
