“ไร้สาระมากเลยพวกแกว่าไหม ยิ่งเป็นเลขาหน้าห้องยิ่งแล้วใหญ่ น่าจะต้องรู้สิว่ารัฐเขามีฉัน แล้วคนบ้าที่ไหนจะยอมอยู่ในความลับ”
ชิดจันทร์พูดกลั้วหัวเราะ ขณะที่กำลังทาครีมบำรุงผิวพร้อมคุยโทรศัพท์กับเพื่อนรักในกลุ่มทั้งสามคนแบบที่ทำบ่อย ๆ แม้ในใจลึก ๆ จะรู้สึกแปลก ๆ แต่ก็ต้องกลบเกลื่อนไม่ให้ใครรู้ ด้วยรู้สึกผิดที่ดันระแวงคนรักผู้แสนดีของตน
“ก็คนที่มันไม่มีอะไรเทียบแฟนตัวจริงของผู้ชายได้ไง แต่ไม่ต้องกลัวไปหรอกนะ ถ้ามีผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ เธอไม่ยอมอยู่ในมุมมืดตลอดชีวิตแน่ ยังไงก็ต้องหาทางทำอะไรสักอย่างที่จะได้ครอบครองเขา”
ชิดจันทร์อ้าปากค้าง คิดจินตนาการตามคำพูดของเพียงขิม สิ่งที่เพื่อนพูดก็มีเหตุผลและมีความเป็นไปได้ บางทีเธอควรคอยสอดส่องคนรักมากกว่านี้ ลองหาทางทำแบบไม่ให้เขารู้ตัวก็ได้
ว่าแต่จะทำอย่างนั้นได้อย่างไรเมื่อเธองานยุ่งออกขนาดนี้ จะหวังหาความจริงจากเพื่อนของเขาหรือ คนบ้าที่ไหนจะเอาคว
