“มัส เปิดประตูให้ฉันหน่อย”
เพลงขลุ่ยเคาะประตูห้องน้ำเรียกเบา ๆ เพราะกลัวว่าเสียงของตัวเองจะไปรบกวนคนเมาที่นอนหลับอยู่ห้องข้าง ๆ แล้วสองคนนั้นจะตื่นมาทำสวรรค์ของเขาล่มเสียก่อน
“ฉันฉี่ แกจะใช้ห้องน้ำก็ไปใช้ข้างนอกสิ”
“จะเข้าพร้อมเธอ”
“อย่ามางี่เง่านะขลุ่ย”
เมื่อทำธุระส่วนตัวและล้างทำความสะอาดส่วนหวงแหนเรียบร้อยแล้ว คนเมาก็ทำข้าวของบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าตกพื้นเสียงดัง
“มัส เป็นอะไร เปิดประตู”
คราวนี้เขาร้องเรียกเสียงดัง ทั้งยังเคาะประตูไม่ยั้ง ทำคนที่กำลังใช้มือเท้าผนังรีบถลาไปเปิดประตูให้
ทันทีที่บานประตูเปิดออก เพลงขลุ่ยก็พุ่งพรวดเข้ามาจับมือทั้งสองข้างของเธอ ทั้งยังจับตัวหมุนซ้ายขวาเพื่อหาร่องรอยบาดแผลแต่ก็ไม่พบ
“เป็นอะไร ล้มเหรอ”
“เปล่า มันเซ ๆ ทรงตัวไม่อยู่”
เขาเอี้ยวตัวมองเครื่องสำอางและเทียนหอมที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ซึ่งล้มระเนระนาดก็เอ่ยแซว
“เลยกวาดของจนหมดเคาน์เตอร์”
“อ
