“ทำบ้าอะไรลงไปวะ...แม่งเอ๊ย”
มือข้างที่ก่ายหน้าผากทุบรัว ๆ เผื่อว่ามันจะช่วยให้ความทรงจำเมื่อคืนเลือนหายไป แต่ยิ่งทำร้ายตัวเองเท่าไร ภาพใบหน้าหวานแดงซ่านเหยเกและเสียงครางกระเส่ามันยิ่งตอกย้ำชัดเจนว่าเขามันเป็นผู้ชายชั่วช้าแค่ไหน
ขนาดเพื่อน...ยังไม่เว้น
เขาไม่ควรเริ่ม แม้เธอจะยินยอมพร้อมใจแถมยังไม่แคร์พรหมจรรย์ตัวเองสักนิด แต่เขารู้ได้ในทันทีว่าหลังจากนี้ เธอกับเขาไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิมได้อีกแล้ว
เพลงขลุ่ยถอนหายใจ ผุดลุกขึ้นนั่ง มองไปยังผนังห้องที่กั้นระหว่างเขากับเธอไว้แล้วตัดใจเดินเข้าห้องน้ำไป ในขณะที่อีกฝ่ายยังนอนทอดถอนใจไม่เลิก
มัสลินพลิกตัวกลับมา นอนมองหมอนใบข้าง ๆ ที่เขาใช้หนุนมาทั้งคืน มือเล็กยื่นไปลูบไล้แผ่วเบา น้ำตาเอ่อรื้นคลอหน่วย แววตาไหวระริก แม้จะดีใจที่ได้มอบสิ่งล้ำค่าให้เขาเป็นคนแรก แต่ก็เสียใจมากที่เธอและเขาไม่มีวาสนาต่อกันถึงขั้นนั้น
เธอเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มแล้วล
