“ใจเย็นขิม พูดมาก ไม่เป็นความจริงสักอย่าง”
เพลงขลุ่ยบ่นน้องสาวก่อนถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ทำเพียงขิมอ้าปากค้าง ทำหน้าเจื่อน
“อ้าว ไม่ใช่รอยลิปของยัยเทโพเหรอ”
มัสลินจ้องหน้าเพลงขลุ่ยเขม็งรอคอยคำตอบ หลายวันมานี้เธอได้รับรู้จากเพียงขิมว่าผู้หญิงที่ถูกเรียกว่าเทโพคือใคร ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อนี้ หัวใจจึงปวดหนึบร้าวรานราวถูกบีบจากมือที่มองไม่เห็น
“อืม ไม่ใช่”
คำตอบของเพลงขลุ่ยทำคนที่กำลังลุ้นคำตอบลอบถอนใจ แม้จะไม่รู้ว่าจะรู้สึกโล่งอกแบบนี้ได้นานอีกแค่ไหน เพราะเมื่อเพลงขลุ่ยคิดจะตัดใจจากชิดจันทร์แล้ว เขาก็มีอิสระทั้งใจและกายที่จะทำอะไรตามประสาหนุ่มโสดได้ตามต้องการโดยไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ เพราะกลัวเสียภาพลักษณ์อีก
“อ้าว ไม่ใช่ของยัยเทโพแล้วจะเป็นของใคร แกเจอสาวในร้านนี้เหรอ”
กวาดตามองรอบร้านก่อนวกมาหาเพื่อนรัก สีเฉดเดียวกันแต่บนปกเสื้อจางกว่าไม่สามารถตบตาเธอได้ เพราะผู้หญิงทุกคนมีความสามารถในกา
