ตอนที่ 72 ให้นอนด้วยไหม

2157 คำ

“ทำอะไรนี่คืออะไรล่ะ แค่กอดกับจูบนับไหม” “นับสิ” คนตัวบางโพล่งกลับทันควัน คิดไว้แล้วว่าอย่างไรก็จะต้องมีเรื่องแบบนี้ “งั้น...ขอกอดกับจูบได้ไหม สัญญาว่าจะไม่เอาใส่” “บ้า” มัสลินวางของในมือลงบนโต๊ะแล้ววิ่งมาเอามือปิดปากคนที่พูดอะไรไม่ระวัง แต่เขากลับไล้เลียฝ่ามือของเธอจนทั่ว ทำเอาเธอตกใจหดมือกลับ “ขลุ่ย” “เค็มอะ ไม่คิดจะล้างหน่อยเหรอ” “ไอ้บ้า” “ขึ้นไอ้เลยเหรอ” เขาคว้าหมับที่ข้อมือเล็ก ลากเธอมายังหน้าประตูห้องนอนของเธอ แล้วกระชากคนตัวบางเข้ามากอด “ปล่อยนะ ทำไมฉันจะขึ้นไม่ได้ ก็แกแกล้งฉัน” เพลงขลุ่ยยิ้มมุมปาก โน้มหน้าลงจูบเบา ๆ ที่ซอกคอ แล้วขยับออกมามองสบตาก่อนกระซิบเสียงแผ่ว “ขึ้นได้สิ เธอก็ขึ้นฉันมาแล้วนี่ ขึ้นอีกจะเป็นไรไป ฉันชอบนะ” “บ้า เลิกพูดแบบนี้นะ ปล่อยฉันสิ” คนตัวบางดิ้นรนออกจากอ้อมกอด แต่เขากลับยิ่งรัดเธอแน่นแล้วซุกไซ้ข้างแก้มอย่างมันเขี้ยว ก่อนหนุ่มสาวจะผละออกจากกันร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม