รัฐปกเดินผ่านโต๊ะของเลขานุการหน้าห้องด้วยใบหน้าที่มีหน้ากากอนามัยสีดำปิดบัง เขาเหลือบมองหน้าเธอเล็กน้อยแล้วเปิดประตูเข้าห้องไปโดยไม่ได้พูดคุยกับใครทั้งนั้น
นี่เป็นวันแรกที่เขากลับมาทำงานหลังจากที่เกิดเรื่องในคืนนั้น และเป็นครั้งแรกที่เขากับเธอเจอหน้ากัน
ไม่กี่นาทีต่อมา น้ำทิพย์ก็นำกาแฟเข้าไปเสิร์ฟในห้องเหมือนทุกที
“คุณยังอยู่อีกเหรอทิพย์”
คำแรกที่เขาพูดออกมาทำเธอกลั้นก้อนสะอื้นที่ไหลขึ้นมาจุกอก ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะใจร้ายถึงเพียงนี้
“ทิพย์ขออยู่ช่วยงานคุณถึงแค่สิ้นเดือนค่ะ อีกอย่างทิพย์ก็ยังไม่ได้ไปสมัครงานที่ไหน ถ้าออกกลางคันมันอาจเสียประวัติ”
“คุณหยุดงานได้เลย ทิ้งจดหมายลาออกไว้ ผมจะอนุมัติให้คุณสิ้นเดือนนี้ คุณจะได้รับเงินเดือนเต็มเดือน”
“คุณรัฐ”
เธอเงยหน้าเรียกเขาเสียงสั่น น้ำตาเอ่อคลอจวนเจียนจะไหลก็ต้องกลั้นเอาไว้
“ผมให้คนจัดการเรื่องคอนโดกับรถให้คุณแล้วนะ เงินด้วย เรียบร้อ
