เวลาต่อมา…
หลังจากกินข้าวกันเสร็จทั้งสองก็เดินขึ้นมานั่งรอหน้าห้องฝ่ายบุคคลอีกครั้ง ทุกคนที่ทำงานกันที่ชั้นนี้ดูวุ่นวายกันเป็นอย่างมากเหมือนกับกำลังเตรียมตัวประชุมหรือทำอะไรกันสักอย่าง
“น้องสองคนพี่วานหน่อยได้ไหมคะ” หัวหน้าฝ่ายบุคคลคนเดิมเดินออกจากห้องมาหาเกรซกับข้าวหอม
“ได้ค่ะ”
“ช่วยไปถ่ายเอกสารนี้ให้พี่หน่อยสิ ห้องถ่ายเอกสารเดินไปทางนั้นเลี้ยวซ้าย ถ่ายแล้วเข้าชุดติดแม็กให้พี่ด้วยนะคะ ถ่ายเอกสารเป็นใช่ไหม”
“ค่ะ” ทั้งสองไปทำตามคำไหว้วานของหัวหน้าฝ่ายบุคคลด้วยความเต็มใจ
“สงสัยเขาจะประชุมกันแน่เลย” มือเรียวกดปุ่มบนเครื่องถ่ายเอกสารไปด้วย อ่านเอกสารในมือไปด้วย
“ดูวุ่นวายดีเน๊าะจะว่าไปชีวิตวัยเรียนกับวัยทำงานต่างกันลิบลับ” ข้าวหอมเอ่ยขึ้นทุกคนดูชุลมุนวุ่นวายกันจริง ๆ ยิ่งทำงานในบริษัทใหญ่ ๆ แบบนี้ก็ยิ่งดูวุ่นวายมากขึ้น
“อีกกี่ชุดข้าว” เกรซเอ่ยถาม ข้าวหอมก้มลงไปมองโน๊ตใบเล็กในมือ
