เนมค่อยๆ ผละออกจากร่างเล็กที่ยังหอบหายใจแรง ผิวขาวอมชมพูเต็มไปด้วยร่องรอยที่เขาฝากไว้
เขาช้อนตัวเฌอลงมาจากเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าอย่างนุ่มนวล ก่อนจะพาเธอไปอาบน้ำ
เสียงน้ำจากฝักบัวดังซ่า ไหลเอื่อยๆ ช่วยละลายความร้อนรุ่มออกจากร่างทั้งคู่ เนมเอื้อมมือปิดวาล์ว
ก่อนจะอุ้มเธอออกจากห้องน้ำไป
“พี่เนม..วางเฌอเถอะค่ะ เฌอเดินเองได้” เสียงหวานยังสั่นพร่า แต่ก็พยายามแย้ง
“ไม่เอา! พี่กลัวเมียหกล้มในห้องน้ำ” เนมก้มลงกระซิบข้างหู พร้อมกับแกล้งกัดติ่งหูเบาๆ ทำเอาเธอสะดุ้งหน้าแดงอีกรอบ
ร่างสูงอุ้มเธอแนบอก ก้าวออกจากห้องน้ำไปวางลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม
ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูมาซับหยดน้ำบนผิวขาวละเอียดทีละจุดอย่างใจเย็น
เฌอเม้มปากแน่น หน้าแดงร้อนจนแทบไหม้ ใจหนึ่งก็อายที่เขาจริงจังเหมือนกำลัง
“ดูแลคนสำคัญ” อีกใจก็ยังหวิวเพราะคำพูดกวนๆ ก่อนหน้านี้
“นอนพักเถอะ พรุ่งนี้ค่อยอ่านหนังสือ” เนมโน้มตัวลงจูบแผ่วเบ
