"แล้วตัวร้ายมันชอบหลอกนางเอกขึ้นห้องไปเอาด้วย หรือจะลอง คราวนี้ไม่ให้หนีกลับบ้านแล้วนะ" ถึงแม้เขาจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ล้อเล่นกัน แต่ในตามืดดำที่สะท้อนเข้ามาในดวงตาของเธอมันกลับไม่เล่นเสียอย่างนั้น
"หื่น!" เขามันคงเป็นตัวร้ายจริงๆ สินะ ชอบล่อลวงคนอื่นขึ้นห้องเนี่ย
"คงไม่เท่าเธอหรอก เมื่อคืนช่วยตัวเองจนถึงเช้าอะดิ" เขาส่งยิ้มมุมปากพลางกระตุกมือเธอให้เดินตามเขามาอีกครั้ง
"ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย คนที่ช่วยตัวเองคือนายต่างหาก" อย่ามาโยนสิ่งที่ตัวเองหมกมุ่นใส่เธอเลย
มาร์ตินเขามันคนเซ็กซ์จัดพอตัว รอบเดียวคงไม่ใช่เขาหรอก
"รู้ได้ไง แอบดูทางหน้าต่างเหรอ"
"ไม่ได้โรคจิตแบบนายปะ" เธอไม่เคยแอบดูเขาผ่านหน้าต่าง มีแต่เขานั่นแหละที่ชอบแอบดูเธอผ่านหน้าต่างตลอด
"ก็เธอตั้งใจแก้ผ้า ฉันก็ต้องมองดิก็มันเห็นอยู่"
นี่ไง... เธอเดาผิดเสียที่ไหน ไอ้คนขี้หื่นเอ๊ย!
ฝ่ามือเธอที่ตั้งท่าจะฟาดลงบนแขนแกร่งของเขา
