บทที่ 39 งอนเธอ 2

1057 คำ

"ไอ้ทัพมันชอบเธอไม่รู้เหรอ" ยิ่งพูดถึงทัพวงแขนแข็งแรงกลับยิ่งกอดรั้งเธอขึ้นไปอีกราวกับหวงแหน "แต่ฉันไม่ได้ชอบเขาไง" เธอไม่ได้ชอบทัพหรือใครที่ไหน ก็มีแค่เขาคนเดียวนี่แหละ "ถ้าเธอชอบมันฉันจะไปยำมันให้เละเลย ฉันมันโคตรหวงของโดยเฉพาะหวงเธอ" เขาหอบหายใจแรงขึ้น ริมฝีปากเริ่มซุกซนโดยการขบเม้มลงบนผิวของเธอแรงๆ ปลายจมูกเริ่มเลื่อนต่ำลงมายังเนินอกขาวที่โผล่พ้นออกมาจากเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็กของเธอ "อื้อ~ อย่ามาซุกสิ" เพราะเขาเอาแต่เอาใบหน้าซุกอย่างมันเขี้ยวกัน เธอจึงเอื้อมมือไปจับหน้าเขาเอาไว้ ไม่ให้รุ่มร่ามกับตัวเธอมากเกินไป เขาซุกไซ้อยู่ตรงนั้นอีกสักพักก่อนจะเงยหน้าอ้อนๆ ขึ้นมองเธอ "ฉันไม่ชอบตอนที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย" "แบบไหนล่ะ หืม?" เธอเลิกคิ้วถาม "ฉันทำตัวให้เธอรำคาญไง รู้สึกว่าตัวเองโคตรขี้หวง โคตรขี้หึงมากเกินไป กลัวเธอไม่รัก" เมื่อก่อนเขาอาจปกปิดว่ารู้สึกอย่างไรกับเธอ แต่ตอนนี้เขาแทบจ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม