สองคนยืนเตรียมพร้อมที่ขอบสระ จัสมินหันมามองเขาแล้วยิ้ม คิดว่ายังไงฝีมือเธอก็ไม่ด้อยไปกว่าเขาแน่นอน
“3–2–1!”
ตู้ม!
เสียงน้ำแตกกระจายพร้อมกัน สองร่างพุ่งลงสระแทบจะในจังหวะเดียวกัน คลื่นน้ำสาดกระเพื่อมเป็นวงกว้าง
จัสมินออกตัวแรงเกินคาด แขนเล็กตวัดน้ำอย่างมั่นใจ ขาเตะเป็นจังหวะสวยงาม เธอไม่ยอมแพ้ง่ายๆแน่นอน
ไคเลอร์ว่ายตามมาติดๆ ท่าทางนิ่งกว่า แต่แรงส่งแต่ละครั้งหนักแน่นและสม่ำเสมอ ระยะห่างที่เหมือนจะเท่ากัน ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเขานำหน้าเพียงช่วงแขนเดียว
จัสมินเหลือบตามองใต้น้ำ ใจฮึดสู้เร่งความเร็วอีกครั้ง
แต่ช่วงครึ่งสระสุดท้าย ไคเลอร์เพิ่มสปีดอย่างเงียบๆ จังหวะว่ายของเขาคมและเหนือชั้นกว่า จนใกล้ฝั่ง
แปะ!
มือใหญ่แตะถึงก่อนเพียงเสี้ยววินาที
จัสมินโผล่ขึ้นมาหายใจแรง ตามเขามาติดๆ ก่อนจะคว้าขอบสระแล้วมองเขาอย่างไม่พอใจ
“นายไม่ออมมือให้ฉันสักนิดเลยเหรอ!”
ไคเลอร์ยกมือเสยผมที่เปียกแนบหน้าผา
