สามเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เสียงไก่ขันแว่วมาแต่ไกล พร้อมกับไอเย็นยามเช้าที่ลอยวนอยู่เหนือแปลงผัก ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่าง มีเพียงแสงไฟหน้าบ้านที่เปิดทิ้งไว้ตั้งแต่ตีสี่
“ยังไม่เช้าเลยครับ ที่รักตื่นขึ้นมาทำไม ผมบอกแล้วไงว่าผมทำได้”
เสียงทุ้มของไคเลอร์ดังขึ้นเบาๆ ขณะกำลังมัดถุงผักอยู่ข้างโต๊ะไม้ยาว
จัสมินในชุดคลุมตัวหลวมลูบท้องนูนเล็กๆ ของตัวเองพลางยิ้ม
“มันจะตีห้าแล้ว ฉันกลัวที่รักเตรียมของไม่ทัน อีกหน่อยป้าจันทร์ก็มารับแล้ว”
“เสร็จแล้วครับ เหลือแค่เก็บเบบี้คอสสิบโล” เขาตอบพร้อมส่งยิ้มอ่อนๆให้ภรรยคนสวย
เธอเดินมานั่งข้างโต๊ะ หยิบใบออเดอร์ขึ้นมาเช็กอย่างตั้งใจ “งั้นฉันช่วยเช็คออเดอร์นะ”
สามเดือนที่ผ่านมา ผลผลิตจากแปลงผักหลังบ้าน เริ่มให้ผลผลิตเต็มที่ เบบี้คอส กวางตุ้ง คะน้า รวมถึงไข่ไก่จากเล้าเล็กๆ ทุกอย่างถูกปลูกแบบตั้งใจ ปลอดสารพิษตามที่เขายึดมั่น
ไม่นานเสียงเครื่องรถกระบะก็ดังเข้ามา
