42ง้อนิดเดียว

1571 คำ

พอเดินมาถึงโซนผับ เขาก็ตรงไปที่ห้อง VVIP ทันที ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างบางคุ้นตา ซึ่งกำลังกระดกแก้วไวน์ เหมือนคนไม่คิดจะพัก มือเล็กยกแก้วขึ้นอีกครั้งทั้งที่สีหน้าแดงระเรื่อจากความเมา ไคเลอร์ยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร จัสมินเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นเขา แววตาก็ไหววูบเล็กน้อย ก่อนจะรีบหันหน้าหนี ทำเหมือนไม่เห็น เขาเดินเข้าไปใกล้มากขึ้น เสียงเรียบตามปกติเอ่ยขึ้น “คุณหนูเมามากแล้วครับ ผมจะพากลับ” เธอยกมือขึ้นกอดอก หันหน้าไปอีกทางอย่างตั้งใจ “ฉันไม่กลับ นายจะมายุ่งกับฉันทำไม” น้ำเสียงไม่ได้ดังมาก แต่ชัดเจนว่าเธอไม่พอใจ โดยเฉพาะเรื่องที่เขาไม่ยอมลงมาหาเธอเอง “คุณหนูเมามากแล้ว กลับเถอะครับ พรุ่งนี้ยังต้องทำงาน” คราวนี้เธอหันมามองสบตากับเขา ดวงตาแดงกล่ำ ทั้งจากแอลกอฮอล์และความโกรธ “ทำหรือไม่ทำ มันเกี่ยวอะไรกับนาย” เธอสวนกลับทันที “กลับไปสิ ไม่ต้องมายุ่งกั

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม